العلامة المجلسي (مترجم :عطاردى)
356
بحار الأنوار (ج64) (ايمان و كفر) (فارسى)
امام عليه السّلام فرمود : هر كس گناه كبيره انجام دهد و معتقد باشد كه او حلال است اين شخص از اسلام خارج مىباشد و سخت عذاب مىگردد ، ولى اگر معتقد باشد كه معصيت مىكند و در اين حال بميرد از ايمان خارج مىشود ولى از اسلام بيرون نمىگردد ، و عذاب او از عذاب اولى آسانتر خواهد بود . 25 تعريف اسلام 1 - غياث بن ابراهيم گويد : حضرت صادق از پدرانش عليهما السّلام روايت كردند كه امير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمودند : من اسلام را طورى بيان مىكنم كه كسى قبل و بعد از من آن را چنان وصف نكرده باشد ، اسلام يعنى تسليم ، تسليم يعنى تصديق ، و تصديق يعنى يقين ، و يقين يعنى اداء ، و اداء يعنى عمل كردن به آن . مؤمن دين خود را از خداوند خود گرفته است ، و از نزد خود آن را نياورده و با نظريه خودش آن را انتخاب نكرده است ، اى مردم از دين خود دست باز نداريد ، و به آن چنگ بزنيد و متوجه باشيد كسى شما را از آن دور نكند و منحرفتان نسازد ، زيرا گناه در آن بهتر از نيكى در غير آن مىباشد گناه در دين آمرزيده مىشود ولى حسنه بدون دين مورد پذيرش قرار نمىگيرد . 2 - مجاشعى از امام صادق و او از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه على عليه السّلام فرمود : اسلام يعنى تسليم و تسليم يعنى يقين و يقين يعنى تصديق و تصديق يعنى اقرار و اقرار هم به معنى اداء و عمل مىباشد . 3 - على بن ابراهيم به سند خود از على عليه السّلام روايت مىكند كه فرمود : من اسلام را چنان وصف مىكنم كه كسى قبل از من و بعد از من آنچنان آن را وصف نكرده باشد ، اسلام بمعنى تسليم است ، و تسليم بمعنى يقين است ، و يقين يعنى تصديق و تصديق يعنى اقرار و اقرار يعنى اداء و اداء هم يعنى عمل و كار بردن آن . مؤمن دين خود را از خدايش گرفته ، مؤمن را از عملش مىتوان شناخت ، كافر